Het is al weer veel te lang geleden dat ik nieuws op de blog heb gezet. Een hele goede reden daarvoor is de vakantieperiode. Die heb ik namelijk onlangs afgesloten en in die tijd heb ik me volledig geco
ncentreerd op vakantievieren en niet op de blog. Ik ben samen met Jolande lekker in Nederland gebleven en volgens mij hadden we de drie mooiste weken wat weer betreft. We hebben dan ook in alle rust genoten van Twente, Groningen/Friesland en Noord-Holland. Elke provincie op zijn eigen manier mooi en overal lekker de mogelijkheid om samen tot rust te komen na een hele hectische periode. We zijn voor zover de conditie dat toeliet actief geweest met wandelen, maar hebben voornamelijk de fiets gebruikt om het lokale landschap te bekijken. We hebben ook de laatste paar maanden de revue laten passeren, zonder dat het al te nadrukkelijk op de voorgrond trad. Wat hebben we een rare periode achter de rug! Het ging allemaal zo snel en we hebben allebei geprobeerd mentaal sterk te zijn voor de ande
r. Voor mij was dat moeilijk omdat ik als een slappe vaatdoek in dat ziekenhuisbed lag. Dat maakte het voor Jolande niet makkelijker. Mentaal gaat het nu allemaal goed, we hebben de gebeurtenissen goed verwerkt en kijken de toekomst met vertrouwen tegemoet. Alleen ben ik er fysiek nog niet. Dat merkten we ook in de vakantie want lange wandelingen waren er nog niet bij. We hebben dus genoten van elkaars gezelschap en ons terdege gerealiseerd dat het ook anders had kunnen lopen! De vakantie is heel goed voor ons geweest en we hebben dan ook weer volop energie om er tegenaan te gaan.
ncentreerd op vakantievieren en niet op de blog. Ik ben samen met Jolande lekker in Nederland gebleven en volgens mij hadden we de drie mooiste weken wat weer betreft. We hebben dan ook in alle rust genoten van Twente, Groningen/Friesland en Noord-Holland. Elke provincie op zijn eigen manier mooi en overal lekker de mogelijkheid om samen tot rust te komen na een hele hectische periode. We zijn voor zover de conditie dat toeliet actief geweest met wandelen, maar hebben voornamelijk de fiets gebruikt om het lokale landschap te bekijken. We hebben ook de laatste paar maanden de revue laten passeren, zonder dat het al te nadrukkelijk op de voorgrond trad. Wat hebben we een rare periode achter de rug! Het ging allemaal zo snel en we hebben allebei geprobeerd mentaal sterk te zijn voor de ande
r. Voor mij was dat moeilijk omdat ik als een slappe vaatdoek in dat ziekenhuisbed lag. Dat maakte het voor Jolande niet makkelijker. Mentaal gaat het nu allemaal goed, we hebben de gebeurtenissen goed verwerkt en kijken de toekomst met vertrouwen tegemoet. Alleen ben ik er fysiek nog niet. Dat merkten we ook in de vakantie want lange wandelingen waren er nog niet bij. We hebben dus genoten van elkaars gezelschap en ons terdege gerealiseerd dat het ook anders had kunnen lopen! De vakantie is heel goed voor ons geweest en we hebben dan ook weer volop energie om er tegenaan te gaan.
Dat betekent dan ook dat we beiden weer aan het werk zijn. Voor mij is dat nog niet zo veel want verder dan twee halve dagen in de week kom ik nog niet. Ik wil zelf wel meer, maar mijn lichaam werkt daar nog niet helemaal aan mee. Verder blijven veel mensen tegen mij zeggen dat ik rustig aan moet doen! Ik begin het nu ook zelf te geloven.
01-09-2009
Vandaag ben ik voor controle naar Amersfoort geweest. Dokter Schwartz vertelde dat er door de pathaloog geen tumorweefsel in de wand van de dikke darm was gezien. Dat maakt dat de prognose voor mij positief. Wel moet ik de komende twee jaar extra gecontroleerd worden. Elk half jaar zal er een echo gemaakt worden van de lever! Verder wordt het resterende deel van de darm en de endeldarm elk jaar onderzocht. Ik wordt dan ook in november al weer in het ziekenhuis verwacht voor die eerste echo na de operatie. Het is eigenlijk wel fijn dat je weet dat er goede controle mogelijkheden zijn. Verder zijn de onderzoeken veel minder belastend dan wat ik tot nu toe heb gehad. We kwamen met een goed gevoel bij hem de spreekkamer uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten