De slechtste dag

11 juni:
Deze dag zal achteraf de slechtste dag blijken te zijn. Ik heb erg veel last van de maagsonde en zie het even niet meer zitten. Ik had gedacht deze operatie "eventjes te doen" en dan maar weer over naar de orde van de dag. Dat blijkt nu vies tegen te vallen. Het lijkt er ook op dat ik een darmbacterie heb opgelopen en daar wordt ik helemaal niet vrolijk van. In het ergste geval moet ik naar een kamertje alleen. Ik heb het net zo naar mijn zin met mijn kamergenoten, ook al kost alles mij energie. Ik heb het idee dat de mevrouw van 104 jaar oud op onze kamer, meer kan dan ik op dit moment.
De hele dag voel ik me niet lekker, ik maak me zorgen over de bacterie en de maagsonde speelt me parten. Voor mijn gemoedstoestand is dit allemaal niet goed, want ik ga me zorgen maken. Ik huil af en toe en mijn zakdoek heb ik regelmatig nodig, zonder dat daar aanleiding voor is. Ik denk na over thuis en over het werk en ik wordt niet vrolijk van mezelf. De verpleging probeert me te stimuleren, maar ik ben op dit moment een lastige voor ze. Toch kom ik het bed uit om me te wassen en alhoewel dat niet makkelijk gaat is het toch wel weer een lichtpuntje.
Ook vandaag is het vaak nodig dat ik verschoond wordt. Ik verlies veel vocht. Dokter Kievit is langsgeweest, zij voelt de buik en drukt hier en daar. Het doet allemaal geen pijn dus dat is wel positief. Elke dag worden er een aantal buisjes bloed bij me afgenomen en de waarden daarvan zijn vandaag beter dan voorheen. Dat is dus ook goed nieuws. Ik moet mijn long-fysio oefeningen blijven doen en gek genoeg geeft dat elke keer weer een beetje afleiding. Ik heb veel last van opvliegers, ik heb het warm en dan weer koud, ik ben af en toe benauwd en voel me dus algemeen miserabel.
Jolande ziet dit ook tijdens het bezoekuur. Ze verteld dat Edwin gebeld heeft en weer is het fijn om te horen dat er zoveel mensen meeleven. Theo en Andre komen op bezoek vanuit Garderen en ze schrikken behoorlijk. Zij hadden eigenlijk gedacht dat ik er stralend bij zou liggen, maar dat was echt niet het geval. Ze blijven niet lang en dat snap ik heel goed. Chantal gaat naar de film en Jolande besluit tussen de bezoekuren in, even de stad in te gaan. Hoeft ze een keer niet op en neer naar Nijkerk.
Als Jolande weer terugkomt doen we volgens mij niet veel. Ik ben moe en verdrietig en Jolande kan niets voor me doen. Haar aanwezigheid is eigenlijk al voldoende. Na het bezoek volgt weer het normale avondprogramma van controles. Ik probeer op tijd te gaan slapen maar wordt niet gelukkig van mezelf.